top of page

The Twelve Tribes of Israel / İsrail'in 12 Kabilesi

The Twelve Tribes of Israel (Hebrew: שִׁבְטֵי־יִשְׂרָאֵל, romanized: Šīḇṭēy Yīsrāʾēl, lit. 'Tribes of Israel') are, according to Hebrew scriptures, the descendants of the biblical patriarch Jacob (also known as Israel), who collectively form the Israelite nation. The tribes were through his twelve sons through his wives, Leah and Rachel, and his concubines, Bilhah and Zilpah. In modern scholarship, there is skepticism as to whether there ever were twelve Israelite tribes, with the use of the number 12 thought more likely to signify a symbolic tradition as part of a national founding myth, although some scholars disagree with this view.


İsrail'in On iki kabilesi (İbranice: שִׁבְטֵי־יִשְׂרָאֵל, Šīḇṭēy Yīsrāʾēl, yaktı romanlaştırılmış. 'İsrail Kabileleri'), İbranice kutsal yazılara göre, toplu olarak israil ulusunu oluşturan incil patriği Yakup'un (İsrail olarak da bilinir) torunlarıdır. Kabileler, on iki oğlu aracılığıyla eşleri Leah ve Rachel ile cariyeleri Bilhah ve Zilpah aracılığıyla oldu. Modern bilimde, bazı bilim adamları bu görüşe katılmasa da, ulusal bir kuruluş efsanesinin parçası olarak sembolik bir geleneği ifade etme olasılığının daha yüksek olduğu düşünülen 12 sayısının kullanılmasıyla, on iki İsrail kabilesinin olup olmadığına dair şüphecilik vardır.


Biblical narrative / İncil Anlatısı


Genealogy / Şecere


Jacob, later called Israel, was the second-born son of Isaac and Rebecca, the younger twin brother of Esau, and the grandson of Abraham and Sarah. According to biblical texts, he was chosen by God to be the patriarch of the Israelite nation. From what is known of Jacob, he had two wives, sisters Leah and Rachel, and two concubines, Bilhah and Zilpah, by whom he had thirteen children. The twelve sons form the basis for the twelve tribes of Israel, listed in the order from oldest to youngest: Reuben, Simeon, Levi, Judah, Dan, Naphtali, Gad, Asher, Issachar, Zebulun, Joseph, and Benjamin. Jacob was known to display favoritism among his children, particularly for Joseph and Benjamin, the sons of his favorite wife, Rachel, and so the tribes themselves were not treated equally in a divine sense. Joseph, despite being the second-youngest son, received double the inheritance of his brothers, treated as if he were the firstborn son instead of Reuben, and so his tribe was later split into two tribes, named after his sons, Ephraim and Manasseh.



Daha sonra İsrail olarak adlandırılan Yakup, Esav'ın küçük ikiz kardeşi İshak ve Rebecca'nın ikinci oğlu, İbrahim ve Sara'nın torunuydu. İncil metinlerine göre, Tanrı tarafından İsrail ulusunun patriği olarak seçildi. Yakup hakkında bilinenlerden Leah ve Rahel adında iki karısı ve on üç çocuğu olan Bilhah ve Zilpah adında iki cariyesi vardı. On iki oğul, en büyüğünden en küçüğüne doğru sıralanan İsrail'in on iki kabilesinin temelini oluşturur: Ruben, Simeon, Levi, Yahuda, Dan, Naftali, Gad, Aşer, İshakar, Zebulun, Yusuf ve Benyamin. Yakup'un çocukları arasında, özellikle de en sevdiği karısı Rachel'ın oğulları Yusuf ve Benyamin için kayırmacılık sergilediği biliniyordu ve bu nedenle kabilelere ilahi anlamda eşit davranılmadı. Yusuf, ikinci en küçük oğlu olmasına rağmen, kardeşlerinin mirasının iki katını aldı, Reuben yerine ilk doğan oğluymuş gibi davrandı ve bu nedenle kabilesi daha sonra oğulları Efrayim ve Manaşşe'nin adını taşıyan iki kabileye bölündü.




Parentage of Jacob's twelve sons, per Genesis 35


Yaratılış 35'e göre Yakup'un on iki oğlunun ebeveyni



Sons and tribes / Oğullar ve kabileler


The Israelites were the descendants of twelve sons of the biblical patriarch Jacob. Jacob also had at least one daughter, Dinah, whose descendants were not recognized as a tribe. The sons of Jacob were born in Padan-aram from different mothers, as follows:


- The sons of Leah; Reuben (Jacob's firstborn), Simeon, Levi, Judah, Issachar, and Zebulun

- The sons of Rachel; Joseph and Benjamin (Jacob's last-born)

- The sons of Bilhah, Rachel's handmaid; Dan and Naphtali

-The sons of Zilpah, Leah's handmaid; Gad and Asher


Deuteronomy 27:12–13 lists the twelve tribes:


Reuben (Hebrew רְאוּבֵן‎ Rəʼūḇēn)

Simeon (שִׁמְעוֹן‎ Šīməʻōn)

Levi (לֵוִי‎ Lēwī)

Judah (יְהוּדָה‎ Yəhūdā)

Issachar (יִשָּׂשכָר‎ Yīssāḵār)

Zebulun (זְבוּלֻן‎ Zəḇūlun)

Dan (דָּן‎ Dān)

Naphtali (נַפְתָּלִי‎ Nap̄tālī)

Gad (גָּד‎ Gāḏ)

Asher (אָשֵׁר‎ ’Āšēr)

Benjamin (בִּנְיָמִן‎ Bīnyāmīn)

Joseph (יוֹסֵף‎ Yōsēp̄), later split into two "half-tribes":

Ephraim (אֶפְרַיִם‎ ’Ep̄rayīm)

Manasseh (מְנַשֶּׁה‎ Mənašše)


Jacob elevated the descendants of Ephraim and Manasseh (the two sons of Joseph and his Egyptian wife Asenath) to the status of full tribes in their own right due to Joseph receiving a double portion after Reuben lost his birth right because of his transgression with Bilhah.


In the biblical narrative the period from the conquest of Canaan under the leadership of Joshua until the formation of the United Kingdom of Israel passed with the tribes forming a loose confederation, described in the Book of Judges. Modern scholarship has called into question the beginning, middle, and end of this picture and the account of the conquest under Joshua has largely been abandoned. The Bible's depiction of the 'period of the Judges' is widely considered doubtful. The extent to which a united Kingdom of Israel ever existed is also a matter of ongoing dispute.


Living in exile in the sixth century BCE, the prophet Ezekiel has a vision for the restoration of Israel, of a future in which the twelve tribes of Israel are living in their land again.



İsrailliler, incil patriği Yakup'un on iki oğlunun torunlarıydı. Yakup'un torunları kabile olarak tanınmayan en az bir kızı Dinah da vardı. Yakup'un oğulları Padan-aram'da farklı annelerden aşağıdaki gibi doğdular:


- Leah'ın oğulları; Ruben (Yakup'un ilk çocuğu), Simeon, Levi, Yahuda, İshakar ve Zebulun

- Rachel'ın oğulları; Yusuf ve Benyamin (Yakup'un son doğumu)

- Rachel'ın hizmetçisi Bilhah'ın oğulları; Dan ve Naftali

- Leah'ın hizmetçisi Zilpah'ın oğulları; Gad ve Asher


Tesniye 27: 12-13 on iki kabileyi listeler:


Reuben (İbranice ראאובבəן Rə'ūēĒn)

Simeon ( Š Šəווו Šן Šīmə'ōn)

Levi (לוויי Lēwī)

Yahuda (יההוודהה Yəhūdā)

Issachar (יייששררר YīssāāĀr)

Zebulun (בבולללן ZəūŪlun)

Dan ( D D D Dān)

Naftali (ליפלללליי Naptālī)

Gad ( G G G gāā)

Aşer (אאררר ’Āšēr)

Benjamin (ביייי B B Bן Bīnyāmīn)

Joseph (יווסֵף Yōsēp), daha sonra iki "yarı kabileye" ayrıldı:

Efrayim (אררררייים 'Eprayīm)

Manaşşe (əəəəההה Mənašše)


Yakup, Efrayim ve Manaşşe'nin soyundan gelenleri (Yusuf'un iki oğlu ve Mısırlı karısı Asenath), Yusuf'un Bilha'ya karşı yaptığı suç nedeniyle Ruben'in doğum hakkını kaybettikten sonra iki kat pay alması nedeniyle kendi başlarına tam kabile statüsüne yükseltti.


İncil anlatısında, Yeşu'nun önderliğinde Kenan'ın fethinden İsrail Birleşik Krallığı'nın oluşumuna kadar olan dönem, Hakimler Kitabında anlatılan gevşek bir konfederasyon oluşturan kabilelerle geçti. Modern bilim, bu resmin başlangıcını, ortasını ve sonunu sorguladı ve Yeşu yönetimindeki fetih hesabı büyük ölçüde terk edildi. İncil'in 'Yargıçlar dönemi' tasviri yaygın olarak şüpheli kabul edilir. Birleşik bir İsrail Krallığının ne ölçüde var olduğu da süregelen bir tartışma konusudur.


MÖ altıncı yüzyılda sürgünde yaşayan Hezekiel peygamber, İsrail'in restorasyonu, İsrail'in on iki kabilesinin yeniden topraklarında yaşadığı bir gelecek vizyonuna sahiptir.


Land allotment / Arazi Tahsisi


According to Joshua 13–19, the Land of Israel was divided into twelve sections corresponding to the twelve tribes of Israel. However, the tribes receiving land differed from the biblical tribes. The Tribe of Levi had no land appropriation but had six Cities of Refuge under their administration as well as the Temple in Jerusalem. There was no land allotment for the Tribe of Joseph, but Joseph's two sons, Ephraim and Manasseh, received their father's land portion.


Thus the tribes receiving an allotment were:


Reuben

Simeon

Ephraim

Judah

Issachar

Zebulun

Dan

Naphtali

Gad

Asher

Manasseh

Benjamin



Yeşu 13-19'a göre İsrail Toprakları, İsrail'in on iki kabilesine karşılık gelen on iki bölüme ayrıldı. Ancak toprak alan kabileler incil kabilelerinden farklıydı. Levi Kabilesinin toprak mülkiyeti yoktu, ancak Yeruşalim'deki Tapınağın yanı sıra yönetimleri altında altı Sığınma Şehri vardı. Yusuf'un Kabilesi için toprak tahsisi yoktu, ancak Yusuf'un iki oğlu Efrayim ve Manaşşe babalarının toprak payını aldı.


Böylece bir tahsisat alan kabileler şunlardı:


Reuben'in

Simeon'un

Efrayim

Yahuda

Issachar'ın

Zebulun'un

Dan

Naftalin

Gad

Asher'in

Manaşşe

Benjamin'in




Joshua's allotment of land to the Israelite tribes according to Joshua 13–19


Yeşu'ya göre Yeşu'nun İsrail kabilelerine toprak tahsis etmesi 13-19



Descendants / Torunlar


The Tribe of Reuben: Reuben was a member of the Northern Kingdom of Israel until the kingdom was conquered by Assyria. According to 1 Chronicles 5:26, Tiglath-Pileser III of Assyria (ruled 745–727 BC) deported the Reubenites, Gadites, and the half-tribe of Manasseh to "Halah, Habor, Hara, and the Gozan River." According to the Moabite Mesha Stele (ca. 840 BCE) the Moabites reclaimed many territories in the second part of the 9th century BCE (only recently conquered by Omri and Ahab according to the Stele). The stele does mention fighting against the tribe of Gad but not the tribe of Reuben, even though taking Nebo and Jahaz which were in the centre in their designated homeland. This would suggest that the tribe of Reuben at this time was no longer recognizable as a separate force in this area. Even if still present at the outbreak of this war, the outcome of this war would have left them without a territory of their own, just like the tribes of Simeon and Levi. This is, according to Richard Elliot Friedman in Who Wrote the Bible?, the reason why these three tribes are passed over in favour of Judah in the J-version of Jacob's deathbed blessing (composed in Judah before the fall of Israel).


The Tribe of Simeon: An apocryphal midrash claims that the tribe was deported by the Babylonians to the Kingdom of Aksum (in what is now Ethiopia), to a place behind the dark mountains.


The Tribe of Ephraim: As part of the Kingdom of Israel, the territory of Ephraim was conquered by the Assyrians, and the tribe exiled; the manner of their exile led to their further history being lost. However, several modern day groups claim descent, with varying levels of academic and rabbinical support. The Samaritans claim that some of their adherents are descended from this tribe, and many Persian Jews claim to be descendants of Ephraim. Further afield, in India the Telugu Jews claim descent from Ephraim, and call themselves Bene Ephraim, relating similar traditions to those of the Mizo Jews, whom the modern state of Israel regards as descendants of Manasseh.


The Tribe of Issachar: R' David Kimchi (ReDaK) to I Chronicles 9:1 expounds that there remained from the tribes of Ephraim, Manasseh, Issachar and Zebulun in the territory of Judah after the exile of the ten tribes. This remnant returned with the tribe of Judah after the Babylonian Exile.


The Tribe of Zebulun: As part of the Kingdom of Israel, the territory of Zebulun was conquered by the Assyrians, and the tribe exiled; the manner of their exile led to their further history being lost. Israeli Knesset member Ayoob Kara speculated that the Druze are descended from one of the Lost Tribes of Israel, probably Zevulun. Kara stated that the Druze share many of the same beliefs as Jews, and that he has genetic evidence to prove that the Druze were descended from Jews.


The Tribes of Dan; Gad; Asher and Naphtali: Ethiopian Jews, also known as Beta Israel, claim descent from the Tribe of Dan, whose members migrated south along with members of the tribes of Gad, Asher, and Naphtali, into the Kingdom of Kush, now Ethiopia and Sudan, during the destruction of the First Temple. As noted above the Tribe of Simeon was also deported to the Kingdom of Aksum (in what is now Ethiopia).


The Tribe of Manasseh: Part of the Kingdom of Israel, the territory of Manasseh was conquered by the Assyrians, and the tribe exiled; the manner of their exile led to their further history being lost. However, several modern day groups claim descent, with varying levels of academic and rabbinical support. Both the Bnei Menashe (the Mizo Jews, whom the modern state of Israel regards as descendants of Manasseh) and the Samaritans claim that some of their adherents are descended from this tribe.


The Tribe of Benjamin apparently became part of the Tribe of Judah.



Reuben Kabilesi: Reuben, krallık Asur tarafından fethedilene kadar İsrail'in Kuzey Krallığı'nın bir üyesiydi. 1. Tarih 5: 26'ya göre, Asurlu Tiglat-Pileser III (MÖ 745-727'de hüküm sürdü) Reubenlileri, Gadlıları ve Manaşşe'nin yarı kabilesini "Halah, Habor, Hara ve Gozan Nehri'ne sürgün etti." Moablı Meşa Steline göre (yakl. MÖ 840) Moablılar, MÖ 9. yüzyılın ikinci yarısında birçok bölgeyi geri aldılar (Stele göre Omri ve Ahab tarafından ancak yakın zamanda fethedildi). Stel, belirlenen anavatanlarında merkezde bulunan Nebo ve Cahaz'ı almasına rağmen, Gad kabilesine karşı savaşmaktan bahsediyor, ancak Reuben kabilesine karşı savaşmaktan bahsediyor. Bu, şu anda Reuben kabilesinin artık bu bölgede ayrı bir güç olarak tanınmadığını gösterir. Bu savaşın patlak vermesinde hala mevcut olsa bile, bu savaşın sonucu onları tıpkı Simeon ve Levi kabileleri gibi kendilerine ait bir toprak olmadan bırakacaktı. Bu, Richard Elliot Friedman'a göre İncil'i Kim Yazdı?, Yakup'un ölüm döşeğindeki kutsamasının J versiyonunda (İsrail'in yıkılmasından önce Yahuda'da bestelenmiş) bu üç kabilenin Yahuda lehine devredilmesinin nedeni.


Simeon Kabilesi: Uydurma bir midraş, kabilenin Babilliler tarafından Aksum Krallığı'na (şimdiki Etiyopya'da), karanlık dağların arkasındaki bir yere sürüldüğünü iddia ediyor.


Efrayim Kabilesi: İsrail Krallığı'nın bir parçası olarak Efrayim toprakları Asurlular tarafından fethedildi ve kabile sürgüne gönderildi; Sürgün edilme biçimleri daha sonraki tarihlerinin kaybolmasına yol açtı. Bununla birlikte, birkaç günümüz grubu, değişen düzeylerde akademik ve haham desteği ile iniş iddia ediyor. Samiriyeliler, taraftarlarından bazılarının bu kabileden geldiğini iddia ediyor ve birçok Pers Yahudisi Efrayim'in torunları olduğunu iddia ediyor. Daha uzakta, Hindistan'da Telugu Yahudileri Efrayim'den geldiğini iddia ediyor ve kendilerine Bene Efrayim diyorlar ve modern İsrail devletinin Manaşşe'nin torunları olarak gördüğü Mizo Yahudilerininkilerle benzer gelenekleri ilişkilendiriyorlar.


İssakar Oymağı: R 'Davut Kimçi (ReDaK) ila I Tarihler 9: 1, on oymağın sürgün edilmesinden sonra Yahuda topraklarında Efrayim, Manaşşe, İssakar ve Zebulun oymaklarından kaldıklarını açıklar. Bu kalıntı, Babil Sürgününden sonra Yahuda kabilesiyle birlikte geri döndü.


Zebulun Kabilesi: İsrail Krallığı'nın bir parçası olarak, Zebulun toprakları Asurlular tarafından fethedildi ve kabile sürgüne gönderildi; Sürgün şekilleri, tarihlerinin daha da kaybolmasına yol açtı. İsrailli Knesset üyesi Ayoob Kara, Dürzilerin İsrail'in Kayıp Kabilelerinden birinin, muhtemelen Zevulun'un soyundan geldiğini öne sürdü. Kara, Dürzilerin Yahudilerle aynı inançların çoğunu paylaştığını ve Dürzilerin Yahudilerden geldiğini kanıtlayacak genetik kanıtları olduğunu belirtti.


Dan Kabileleri; Gad; Aşer ve Naftali: Beta İsrail olarak da bilinen Etiyopyalı Yahudiler, üyeleri Gad, Aşer ve Naftali kabilelerinin üyeleriyle birlikte güneye göç eden Dan Kabilesinden, şu anda Etiyopya ve Sudan olan Kush Krallığı'na göç ettiklerini iddia ediyorlar. yıkım sırasında ilk Tapınağın. Yukarıda belirtildiği gibi, Simeon Kabilesi de Aksum Krallığı'na (şimdiki Etiyopya'da) sürüldü.


Manaşşe Kabilesi: İsrail Krallığı'nın bir parçası olan Manaşşe toprakları Asurlular tarafından fethedildi ve kabile sürgüne gönderildi; Sürgün edilme biçimleri daha sonraki tarihlerinin kaybolmasına yol açtı. Bununla birlikte, birkaç günümüz grubu, değişen düzeylerde akademik ve haham desteği ile iniş iddia ediyor. Hem Bnei Menaşe (modern İsrail devletinin Manaşşe'nin torunları olarak gördüğü Mizo Yahudileri) hem de Samiriyeliler, taraftarlarından bazılarının bu kabileden geldiğini iddia ediyorlar.


Görünüşe göre Benyamin Oymağı Yahuda Oymağının bir parçası oldu.



In Christianity / Hristiyanlıkta


The twelve tribes of Israel are referred to in the New Testament. In the gospels of Matthew (19:28) and Luke (22:30), Jesus anticipates that in the Kingdom of God his disciples will "sit on [twelve] thrones, judging the twelve tribes of Israel". The Epistle of James (1:1) addresses his audience as "the twelve tribes which are scattered abroad".


The Book of Revelation (7:1–8) gives a list of the twelve tribes. However, the Tribe of Dan is omitted while Joseph is mentioned alongside Manasseh. In the vision of the Heavenly Jerusalem, the tribes' names (the names of the twelve sons of Jacob) are written on the city gates (Ezekiel 48:30–35 & Revelation 21:12–13).


In the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, a patriarchal blessing usually contains a declaration of the lineage of the recipient of blessing in relation to the twelve tribes of Israel.



İsrail'in on iki kabilesi Yeni Ahit'te anılır. Matta (19: 28) ve Luka (22:30) incillerinde İsa, Tanrı'nın Krallığında öğrencilerinin "İsrail'in on iki kabilesini yargılayarak [on iki] tahtta oturacağını" öngörür. Yakup'un Mektubu (1: 1) izleyicisine "yurtdışına dağılmış on iki kabile" olarak hitap ediyor.


Vahiy Kitabı (7: 1-8) on iki kabilenin bir listesini verir. Ancak Dan Kabilesi ihmal edilirken Yusuf'tan Manaşşe ile birlikte bahsedilir. Gökteki Yeruşalim imgesinde kabilelerin adları (Yakup'un on iki oğlunun adları) şehir kapılarına yazılmıştır (Hezekiel 48: 30-35 ve Vahiy 21:12-13).


Son Zaman Azizleri İsa Mesih Kilisesi'nde, ataerkil bir kutsama genellikle İsrail'in on iki kabilesiyle ilgili olarak kutsama alıcısının soyunun bir beyanını içerir.



In Islam / İslam'da


The Quran (7th century CE) states that the people of Moses were split into twelve tribes. Surah 7 (Al-A'raf) verse 160 says:


"We split them up into twelve tribal communities, and We revealed to Moses, when his people asked him for water, [saying], ‘Strike the rock with your cane,’ whereat twelve fountains gushed forth from it. Every tribe came to know its drinking-place. And We shaded them with clouds, and We sent down to them manna and quails: ‘Eat of the good things We have provided you.’ And they did not wrong Us, but they used to wrong [only] themselves."



Kuran (MS 7. yüzyıl), Musa halkının on iki kabileye ayrıldığını belirtir. Suresi 7 (El-A'raf) ayet 160 diyor ki::


"Onları on iki topluluğa ayırdık ve kavmi ondan su istediğinde Musa'ya: "Bastonunla kayaya vur" diye vahyettik. Ondan on iki çeşme fışkırıyordu. Her kabile kendi içme yerini öğrendi. Onları bulutlarla gölgeledik ve onlara kudret helvası ve bıldırcın indirdik: Size verdiğimiz rızıkların temizlerinden yeyin. Onlar bize zulmetmediler, ancak kendilerine zulmediyorlardı."



Map of tribal territories in the Land of Israel (Charles François Delamarche, 1797)


İsrail Topraklarındaki kabile topraklarının haritası (Charles François Delamarche, 1797)



The twelve tribes of Israel camped around the tabernacle. (Jan Luyken, 1673)


İsrail'in on iki kabilesi çadırın çevresinde kamp kurdu. (Jan Luyken, 1673)



The dying Jacob blesses his twelve sons (Adam van Noort)


Ölen Yakup on iki oğlunu kutsar (Adam van Noort)



Historicity / Tarihsellik


Scholarly examination / Bilimsel inceleme


For thousands of years, Christians and Jews have accepted the history of the twelve tribes as fact. Since the 19th century, however, historical criticism has examined the veracity of the historical account; whether the twelve tribes ever existed as they are described, the historicity of the eponymous ancestors, and even whether the earliest version of this tradition assumes the existence of twelve tribes.


Biblical lists of tribes, not all of which number 12, include the following:


The Blessing of Jacob (Genesis 49) directly mentions Reuben, Simeon, Levi, Judah, Zebulun, Issachar, Dan, Gad, Asher, Naphtali, Joseph, and Benjamin and especially extolls Joseph over his brothers.

Blessing of Moses (Deuteronomy 33) mentions Benjamin, Joseph, Zebulun, Issachar, Gad, Dan, Naphtali, Asher, Reuben, Levi, and Judah, omitting Simeon.


Judges 1 describes the conquest of Canaan; Benjamin and Simeon are mentioned in the section about Judah's exploits, and are listed alongside the Calebites and the Kenites, two Judahite clans.[citation needed] Joseph, Ephraim, Manasseh, Zebulun, Asher, Naphtali and Dan are mentioned, but Issachar, Reuben, Levi and Gad are not.


the Song of Deborah (Judges 5:2–31), widely acknowledged as one of the oldest passages in the Bible, mentions eight of the tribes: Ephraim, Benjamin, Zebulun, Issachar, Reuben, Dan, Asher, and Naphtali. The people of the Gilead region, and Machir, a subsection of Manasseh, are also mentioned. The other five tribes are not mentioned.


The Rechabites and the Jerahmeelites are also presented as Israelite tribes elsewhere in the Hebrew Bible, but never feature in any list of tribes of Israel.



Binlerce yıldır Hıristiyanlar ve Yahudiler, on iki kabilenin tarihini gerçek olarak kabul etmişlerdir. Ancak 19. yüzyıldan beri tarihsel eleştiri, tarihsel anlatının doğruluğunu incelemiştir; on iki kabilenin tarif edildiği gibi var olup olmadığı, aynı adı taşıyan ataların tarihselliği ve hatta bu geleneğin en eski versiyonunun on iki kabilenin varlığını varsayıp varsaymadığı.


Hepsi 12 numara olmayan İncil'deki kabile listeleri aşağıdakileri içerir:


Yakup'un Kutsaması (Yaratılış 49) doğrudan Ruben, Simeon, Levi, Yahuda, Zebulun, İshakar, Dan, Gad, Aşer, Naftali, Yusuf ve Benyamin'den bahseder ve özellikle Yusuf'u kardeşleri üzerinde yüceltir.

Musa'nın Kutsaması (Tesniye 33), Simeon'u atlayarak Benyamin, Yusuf, Zebulun, İshakar, Gad, Dan, Naftali, Aşer, Ruben, Levi ve Yahuda'dan bahseder.


Yargıçlar 1, Kenan'ın fethini anlatır; Yahuda'nın istismarlarıyla ilgili bölümde Benyamin ve Simeon'dan bahsedilir ve iki Yahuda klanı olan Kalebitler ve Kenitlerin yanında listelenir.Yusuf, Efrayim, Manaşşe, Zebulun, Aşer, Naftali ve Dan'dan bahsedilir, ancak İshakar, Ruben, Levi ve Gad bahsedilmez.


İncil'deki en eski pasajlardan biri olarak kabul edilen Deborah'ın Şarkısı (Hakimler 5: 2-31), kabilelerden sekizinden bahseder: Efrayim, Benyamin, Zebulun, İshakar, Ruben, Dan, Aşer ve Naftali. Gilead bölgesi halkı ve Manaşşe'nin bir alt bölümü olan Machir'den de bahsedilir. Diğer beş kabileden bahsedilmiyor.


Rechabites ve Jerahmeelites, İbranice İncil'in başka yerlerinde israil kabileleri olarak da sunulur, ancak hiçbir zaman İsrail kabileleri listesinde yer almazlar.



Theories of origin / Köken teorileri


Scholars such as Max Weber (in Ancient Judaism) and Ronald M. Glassman (2017) concluded that there never was a fixed number of tribes. Instead, the idea that there were always twelve tribes should be regarded as part of the Israelite national founding myth: the number 12 was not a real number, but an ideal number, which had symbolic significance in Near Eastern cultures with duodecimal counting systems, from which, among other things, the modern 12-hour clock is derived.


Biblical scholar Arthur Peake saw the tribes originating as postdiction, as eponymous metaphor giving an aetiology of the connectedness of the tribe to others in the Israelite confederation.


Translator Paul Davidson argued:[34] "The stories of Jacob and his children, then, are not accounts of historical Bronze Age people. Rather, they tell us how much later Jews and Israelites understood themselves, their origins, and their relationship to the land, within the context of folktales that had evolved over time." He goes on to argue that most of the tribal names are "not personal names, but the names of ethnic groups, geographical regions, and local deities. E.g. Benjamin, meaning "son of the south" (the location of its territory relative to Samaria), or Asher, a Phoenician territory whose name may be an allusion to the goddess Asherah."


Historian Immanuel Lewy in Commentary mentions "the Biblical habit of representing clans as persons. In the Bible, the twelve tribes of Israel are sons of a man called Jacob or Israel, as Edom or Esau is the brother of Jacob, and Ishmael and Isaac are the sons of Abraham. Elam and Ashur, names of two ancient nations, are sons of a man called Shem. Sidon, a Phoenician town, is the first-born of Canaan; the lands of Egypt and Abyssinia are the sons of Ham. This kind of mythological geography is widely known among all ancient peoples. Archaeology has found that many of these personal names of ancestors originally were the names of clans, tribes, localities, or nations. […] if the names of the twelve tribes of Israel are those of mythological ancestors and not of historical persons, then many stories of the patriarchal and Mosaic age lose their historic validity. They may indeed partly reflect dim reminiscences of the Hebrews' tribal past, but in their specific detail they are fiction."


Norman Gottwald argued that the division into twelve tribes originated as an administrative scheme under King David.


Additionally, the Mesha Stele (carved c. 840 BCE) mentions Omri as King of Israel and also mentions "the men of Gad".



Max Weber (Eski Yahudilikte) ve Ronald M. Glassman (2017) gibi bilim adamları, hiçbir zaman sabit sayıda kabile olmadığı sonucuna vardılar. Bunun yerine, her zaman on iki kabilenin olduğu fikri, İsrail ulusal kuruluş efsanesinin bir parçası olarak görülmelidir: 12 sayısı gerçek bir sayı değil, Yakın Doğu kültürlerinde sembolik önemi olan ideal bir sayıydı. diğer şeylerin yanı sıra, modern 12-saat saati türetilmiştir.


İncil bilgini Arthur Peake kabilelerin kökenini diksiyon sonrası, kabilenin İsrail konfederasyonu'ndaki diğerleriyle bağlantısının etiyolojisini veren isimsiz metafor olarak gördü.


Çevirmen Paul Davidson şunları savundu: [34] "O halde Yakup ve çocuklarının hikayeleri, tarihi Tunç Çağı insanlarının hikayeleri değildir. Daha ziyade, Yahudilerin ve İsraillilerin zaman içinde gelişen halk masalları bağlamında kendilerini, kökenlerini ve toprakla ilişkilerini ne kadar sonra anladıklarını anlatıyorlar. Kabile isimlerinin çoğunun "kişisel isimler değil, etnik grupların, coğrafi bölgelerin ve yerel tanrıların isimleri " olduğunu iddia etmeye devam ediyor. Örneğin Benjamin, "güney'in oğlu" anlamına gelir (topraklarının Samiriye'ye göre konumu) veya adı tanrıça Aşera'ya bir gönderme olabilecek bir Fenike bölgesi olan Aşer."


Tarihçi Immanuel Lewy Yorumda "İncil'deki klanları kişi olarak temsil etme alışkanlığından bahseder. İncil'de, İsrail'in on iki kabilesi Yakup veya israil adında bir adamın oğullarıdır, çünkü Edom veya Esav Yakup'un kardeşidir ve İsmail ve İshak İbrahim'in oğullarıdır. İki eski ulusun isimleri olan Elam ve Aşur, Şem adında bir adamın oğullarıdır. Bir Fenike kasabası olan Sidon, Kenan'ın ilk doğanıdır; Mısır ve Habeşistan toprakları Ham'ın oğullarıdır. Bu tür mitolojik coğrafya, tüm eski halklar arasında yaygın olarak bilinir. Arkeoloji, ataların bu kişisel adlarının çoğunun başlangıçta klanların, kabilelerin, yerleşim yerlerinin veya ulusların adları olduğunu bulmuştur. [...] İsrail'in on iki kabilesinin isimleri tarihi kişilere değil mitolojik atalara aitse, ataerkil ve Mozaik çağına ait birçok hikaye tarihi geçerliliğini yitirir. İbranilerin kabile geçmişine dair loş hatıraları kısmen yansıtabilirler, ancak özel ayrıntılarıyla kurgudurlar."


Norman Gottwald, on iki kabileye bölünmenin Kral Davut yönetiminde idari bir plan olarak ortaya çıktığını savundu.


Ek olarak, Meşa Steli (MÖ 840 dolaylarında oyulmuştur) Omri'den İsrail Kralı olarak bahseder ve ayrıca "Gad'ın adamlarından" bahseder.


Levite Y-chromosome studies / Levitler Y kromozomu çalışmaları


Recent studies of genetic markers within Jewish populations strongly suggest that modern Ashkenazi Levites (Jewish males who claim patrilineal descent from the Tribe of Levi) are descendants of a single Levite ancestor who came to Europe from the Middle East roughly 1,750 years ago. The growth of this specific lineage aligns with the expansion patterns seen in other founding groups of Ashkenazi Jews. This means that a relatively small number of original ancestors have had a large impact on the genetic makeup of today's Ashkenazi population.



Yahudi popülasyonlarındaki genetik belirteçler üzerine yapılan son araştırmalar, modern Aşkenaz Levililerinin (Levi Kabilesinden babasoylu olduğunu iddia eden Yahudi erkeklerin), yaklaşık 1.750 yıl önce Orta Doğu'dan Avrupa'ya gelen tek bir Levili atanın torunları olduğunu kuvvetle öne sürüyor. Bu özel soyun büyümesi, Aşkenaz Yahudilerinin diğer kurucu gruplarında görülen genişleme modelleriyle uyumludur. Bu, nispeten az sayıda orijinal ataların bugünün Aşkenaz nüfusunun genetik yapısı üzerinde büyük bir etkisi olduğu anlamına gelir.






Mosaic depicting the twelve tribes and their Hebrew names, with symbolic images.


Asher: a tree

Dan: Scales of justice

Judah: Kinnor, cithara and crown, symbolising King David

Reuben: Mandrake (Genesis 30:14)

Joseph: Palm tree and sheaves of wheat, symbolizing his time in Egypt

Naphtali: gazelle (Genesis 49:21)

Issachar: Sun, moon and stars (1 Chronicles 12:32)

Simeon: towers and walls of the city of Shechem

Benjamin: jug, ladle and fork

Gad: tents, symbolizing their itinerancy as cattle-herders

Zebulun: ship, due to their bordering the Sea of Galilee and Mediterranean



Sembolik imgelerle on iki kabileyi ve İbranice isimlerini tasvir eden mozaik.


Asher: bir ağaç

Dan: Adalet ölçekleri

Yahuda: Kral Davut'u simgeleyen Kinnor, cithara ve taç

Reuben: Mandrake (Yaratılış 30:14)

Yusuf: Mısır'daki zamanını simgeleyen palmiye ağacı ve buğday demetleri

Naftali: ceylan (Yaratılış 49:21)

Issachar: Güneş, ay ve yıldızlar (1 Tarihler 12:32)

Simeon: Şekem şehrinin kuleleri ve surları

Benjamin: sürahi, kepçe ve çatal

Gad: çadırları, sığır çobanları olarak gezintilerini simgeleyen çadırlar

Zebulun: gemi, Celile Denizi ve Akdeniz'i sınırlamaları nedeniyle

Rahip göğüs plakası


Attributed coats of arms / Atfedilen kollar


Attributed arms are Western European coats of arms given retrospectively to persons real or fictitious who died before the start of the age of heraldry in the latter half of the 12th century.[citation needed]


Attributed arms of the Twelve Tribes from the Portuguese Thesouro de Nobreza [pt], 1675


Atfedilen kollar, 12. yüzyılın ikinci yarısında hanedanlık armaları çağının başlamasından önce ölen gerçek veya hayali kişilere geriye dönük olarak verilen Batı Avrupa armalarıdır.[kaynak belirtilmeli]


Portekizlilerden On İki Kabilenin atfedilen kolları Thesouro de Nobreza [pt], 1675







102 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Birkaç metafizik konusuna açıklık

Birkaç konuya Tasavvuf ve Ledün ilmince açıklık getirmek isterim. Kafa karışıklığı olan çok fazla insan var. Bunlar bir de birbirlerini kışkırtıyorlar ve yalan yanlış bir sürü bilgi ortaya saçılıyor.

bottom of page